[Dark Shochan]:: My future My life.....

 

 

 

เพิ่งกลับมาจากงานรับปริญญาค่ะ ^^

 

ตอนนี้มีเ้รื่องอยากอัฟอยากเล่าและอยากขอบคุณทุกๆคนมากๆ

แต่วันนี้เหนื่อยขอลงแค่รูปสักนิดก่อนนะคะ

 

แล้วจะมาอีดิทอีกทีค่ะ ^^

 

 

 

 

 

 

กลับหอมาดันลืมรูปไว้ที่บ้าน ^^"

 

เลยอาจจะลงเท่าที่มีนะคะ 

 

 

กลับมาอีดิทต่อค่ะ ^^ 

หลังงานรับปริญญาไปได้อาทิตย์ พอมาคิดๆก็ทั้งเหนื่อยแต่กสนุกมากๆค่ะ

เป็นประสบการณ์ครั้งนึงในชีวิตเลยจริงๆ

คิดว่ามีเรื่องเล่ามากมายจริงๆ

 

 

 

ในที่สุดก็หายอู้มาได้อัฟบล็อคสักทีค่ะ ขอบคุณทุกๆคอมเมนต์ก่อนหน้านี้ด้วยนะคะ 

 

 

ก่อนรับปริญญาการเตรียมตัวเป็นอะไรที่เหนื่อยมากเหมือนกัน

 เพราะว่าต้องรีบจองหอพักใกล้สถาบันหรือถ้าใครได้ใกล้ที่รับวันงานก็ดีค่ะ

แนะนำว่า มีร้านทำผมใกล้ๆก็ไปจองคิวทำผมแต่เนิ่นๆด้วยนะคะ 

(ของเราโชคดีที่จองวันซ้อมทัน และเพื่อนสนิทช่วยแต่งหน้าให้ค่ะ)

 

จะว่าไปก็แอบอิจฉาเพื่อนผู้ชายเหมือนกันน๊า ชุดก็ดูดีกว่า แถมยังไม่ต้องลำบากเรื่องทำผม แต่งหน้าอีก 

(แต่ผู้หญิงรักสวยรักงามเป็นเรื่องธรรมดานี่นะ)

 

 

 วันแรกเป็นอะไรที่เหนื่อยแต่ก็สนุกค่ะ

พอเห็นครุยสีแดงเต็มไปหมดก็อดรู้สึกว่าเต็มไปด้วยกองทัพสีแดงเต็มไปหมดเลย

ยังดีว่าช่วงเช้าๆคนยังไม่มากเท่าไร

แต่ช่วงสายๆนี่คนเยอะมากจนแทบจะเบียดเสียดกันจริงๆ ยิ่งตรงที่ต้องถ่ายรูปหมู่ตรงคณะถาปัดแล้ว

พอถ่ายเสร็จแทบจะมูฟหนีผู้คนไปเลยค่ะ

ยิ่งใครใส่คัทชูเป็นวันแรกด้วยแล้วนะ เธอเอ๋ย........

มีโอกาสถอดรองเท้าได้ก็จะถอดค่ะ

 

ส่วนรูปที่ถ่ายกับน้องๆขอไม่เอาลงนะคะ เพราะมีแต่รูปแบบว่าทำไปได้ค่ะ ^^"

 

(ด้วยความที่อายตัวเองค่ะ เลยนานๆจะเอารูปลงบล็อคที =w=")

 

 

 แต่ถึงจะเหนื่อยเพียงไหน...ก็ยังอุตส่าห์ตอนบ่ายไปเดินเซ็นทรัลเวิลล์กับน้องสาวทั้งที่ขาลากนั่นล่ะ

(สังขารไม่อำนวยแต่ก็จะไปค่ะ ^^" ยังดีว่าได้ Pash สองปกมาไม่เสียเปล่า)

 

 วันซ้อมย่อยและซ้อมใหญ่

วันแรกนี้สนุกค่ะ ซ้อมเอางานและเดินเข้าแถวก่อนขึ้นเวทีจริง เพราะว่าได้นั่งพักขาหน่อยเลยค่อยยังช่วย

แต่ก็หารู้ไม่ว่า วันซ้อมใหญ่นั้น....

เป็นอะไรที่น่าเบื่อมาก เพราะมีเวลาได้เดินเพียง 10 นาทีจากแถวที่ต้องนั่งรอประมาณเกือบ 3 ชั่วโมงได้ ^^"

ซ้ำร้ายกว่านั้นคือ คณะเราไม่รู้ว่าวันซ้อมใหญ่ให้เอาของกินเข้าไปได้ก่อน วันนั้นเลยท้องกิ่วไม่ได้กินอะไรเกือบ 7 ชั่วโมงรวดนี่ทรมาณมากค่ะ ซ้อมไปก็หลับไป......=w=" 

 (แนะนำน้องๆที่จะรับปีถัดมา ช่วงวันซ้อมควรพกของกินและอะไรมาฆ่าเวลาเล่นด้วยนะคะ)

ยังดีว่าซ้อมแค่สองรอบ เลิกทุ่มกว่าๆเท่านั้นเองค่ะ ^^" 

จนเพื่อนโปรยเล่นๆว่า "นี่เราต้องเรียนมา 4 ปี แล้วก็ซ้อมเป็นวัน เพื่อเวลาสองนาทีที่มีค่ายิ่งใหญ่นัก "

 ก็จริงอย่างที่ว่าล่ะนะ ^^"

 

 วันรับจริง

พอถึงวันรับจริงนี่ก็อยากสนุกหรอกค่ะ แต่การที่ต้องตื่นมาตั้งแต่ ตีสองเพื่อแต่งหน้านี่ก็เป็นอะไรที่สาหัสเหมือนกัน

ไปถึงไบเทคตีสี่ครึ่ง เพื่อไปหลับร=w=" เราน่ะไม่เท่าไรหรอกแต่สงสารพ่อกับแม่ที่ต้องตื่นมาเพื่อส่งลูก เพราะกลัวนัดไม่เจอ

เนื่องจากในห้องพิธีเอาอะไรเข้าไปเลยไม่ได้นะคะ คุณแม่กลัวจะหลงกันเลยนัดแนะจุดรอหลังเลิกพิธีค่ะ

วันนั้นแอบสงสารเพื่อนหน่อยๆ เพราะกลัวจะหน้ามืดไปก่อน ก็ดีที่ว่ามีเสบียงตุนแต่เอาเข้าจริงก็ไม่กล้ากินอะไรเลยค่ะ เพราะถ้าเข้าไปในห้องพิธีแล้วจะเข้าไปแม้แต่ห้องน้ำก็ไม่ได้จนกว่าจะเสร็จ

พอเข้าสู่พิธีการจริงเมื่อองค์สมเด็จพระเทพเสด็จมาถึงพระที่นั่ง

แรกๆก็นั่งมองด้วยความตืนเต้นปิติเหมือนกันค่ะ เพราะได้นั่งอยู่แถวต่อหน้าพระพักต์เลย

แต่พอผ่านนานๆไปเข้า.....

แถวที่เรานั่งอยู่ไม่นานพอมองหันซ้ายหันขวา ไม่ทันไรก็หลับกันหมด ^^" (พอดีคณะเราเป็นคณะที่รับเกือบท้ายๆเลยค่ะ)

แม้กระทั่งเราก็แอบเผลอหลับไปงีบใหญ่มากๆ (คิดๆแล้วก็อายท่านเหมือนกันค่ะ จะคิดยังไงหนอ นักศึกษาหลับกันได้อย่างพร้อมเพรียงขนาดนั้น ที่น่าสงสารคือคณะแถวหน้าๆ เพราะแอบหลับไม่ได้เลย ^^")

ยังดีว่ารู้สึกตัวก่อนจะถึงแถวตัวเอง

สุดท้ายพอตอนรับจริงก็ตื่นเต้นมากค่ะ ตอนขึ้นเวทีต่อหน้าพระพักต์นี้

แทบจะลืมไปแล้วว่าต้องเอางานยังไง ตอนลงมาก็ยังตื่นเต้นไม่หายเลยค่ะ 

เป็นครั้งที่สองที่มีโอกาสได้เข้าเฝ้าพระองค์ใกล้ชิดขนาดนั้นก็นับเป็นเกียรติครั้งนึงในชีวิตของเราเลยค่ะ

 

สุดท้ายแล้วถึงจะเหนื่อยเหมือนกันสำหรับเวลาสี่วันที่ผ่านไป แต่ก็นับว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆของเราเลยล่ะค่ะ

 

วันนั้นต้องขอบคุณน้องๆชมรมเพาะสาหร่ายอีกครั้งทุกๆคนมากๆน๊า

อุตส่าห์มากันตั้งแต่เช้า คนก็เยอะขอโทษที่ไม่ได้อยู่แทคแคร์ช่วงที่ต้องไปถ่ายรูปหมู่อ่ะนะ ^^"

แต่ก็ขอบคุณทุกคนที่มาจ๊ะ

 

คำขอบคุณถึงทุกๆคนค่ะ

 -คุณพ่อคุณแม่ ทั้งเรื่องค่าชุด ค่าเช่าหอ ค่าใช้จ่ายเกือบทั้งหมด แล้วก็ไปรับส่งวันงานค่ะ รวมทั้งของขวัญด้วย >w<ขอบพระคุณเป็นล้านครั้ง รักป๊ากับม๊าที่สุดเลยค่ะ

-น้องสาวขอบคุณที่อุตส่าห์ลงจากเหนือมางานซ้อมด้วยเน้อ

-น้องชายอุตส่าห์มาทั้งที มีรูปด้วยกับแค่ใบเดียวเอง

-คุณตาสำหรับการมาร่วมงานของหลายคนนี้ค่ะ

-คุณย่าสำหรับของขวัญชิ้นพิเศษ เกรงใจมากๆค่ะ

-ครอบครัวคุณอาอุตส่าห์หอบหลานตัวน้อยมาด้วย ขอโทษที่ทำให้ลำบากด้วยนะคะ

-ครอบครัวคุณน้าที่วันงานมานั่งเซ็ทผมให้ตั้งแต่ตีสาม ขอโทษที่ทำให้ลำบากนะคะ แล้วก็น้องๆอุตส่าห์มาให้กำลังใจ ขอบคุณมากๆเลยน๊า

-น้องๆในเซอร์ชมรมเพาะสาหร่ายทุกคนที่มาร่วมสนุกถ่ายรูปด้วยกันวันซ้อม

- แยมเพือนสนิททนลำบากมาด้วยกันทั้ง 10 ปีและครอบครัวขอบคุณสำหรับเสบียงค่ะ ^^

-พี่ไก่ พี่โจ๊ก ขอบคุณสำหรับเป็นเจ้ามือมื้อเย็นและของขวัญมากๆค่ะ 

- เพื่อนๆร้านการ์ตูนขอโทษที่ไม่ได้ถ่ายรูปด้วยกันเลย มีโอกาศคงได้เจอกันงานวันแต่งพี่ไก่นะ

-เพื่อนๆ sec 1-2 ได้คุยกับบางคนไปแล้วแต่ก็คิดถึงทุกคนนะจ๊ะ ขอทุกคนโชคดีกับชีวิตหลังจบไป

- อาจารย์ทุกท่าน

 

และคอมเมนต์ของทุกๆคนที่ร่วมแสดงความยินดีค่ะ ^^

ฝากขอโทษถึงโตโต้ที่วันถ่ายรูปไม่ได้เจอกันเลย ขอโทษที่เหนื่อยจนหนีกลับไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ ^^"

 

ขอบคุณทุกคนมากๆที่ร่วมช่วยการสร้างความทรงจำที่ดีในวันนั้นให้เป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ประทับใจอีกครั้ง  

 

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมเยียนอีกครั้งค่ะ

ปิดท้ายด้วยรูปนี้ จริงๆอยากเอารูปถ่ายรูปกับตราสถาบันนะคะ แต่ภาพนั้นอ้วนมาก เลยเขินไม่ลงดีกว่าค่ะ

 

 

 

 

แล้วแวะมาเยี่ยมเยียนกันใหม่นะคะ มีโอกาสอีกสามปีจะมาอัฟบล็อคงานวันรับปริญญาอีก ^^" แต่ตอนนี้ก็ได้แต่แอบหวังว่าจะติดป.โทสักที่ค่ะ