[Dark Shochan]:: Life is go on

 

 

เพิ่งอ่านจบสดๆร้อนๆเลยค่ะ แบบว่าซีนนี้ไม่กรี๊ดไม่ได้แล้ว

 

เป็นอีกเล่มที่ถ้ารวมเล่มเมื่อไรจะต้องเก็บให้ได้แน่ๆค่ะ > <

 

 

ขอรวมซีนที่อยากจะเล่าถึงสักหน่อยนะคะ อินจัด อยากกรีีดสครีมไม่ไหวจริงๆ

 

 

 

เนื้อเรื่องจากเล่มที่แล้วจะบอกว่า เล่มนี้จะเป็นการย้อนความว่า

เด็กบ้านแตกทั้งสามคนนี้มาเจอกันได้อย่างไร

 

เริ่มฉากมาก็จะพูดถึงเจสันไประเบิดเรือของใครสักคน

จนกระทั่ง

เรือแตกแล้วเจสันก็ลอยมาติดที่เกาะแห่งหนึ่ง

 

โดยที่มีใครช่วยชีวิตเค้าเอาไว้

 

(เสียดายที่ต้องย่อไฟลล์เพราะกันบล็อคแหกค่ะ)

 

 

 

ตอนเปิดมาฉากนี้แบบว่านั่งปิดปากกรี๊ด เพราะเจสันนอนเปลือย โอ๊ยยยเป็นอาร์คเวิร์คที่ทำเราเสียเลือดทุกครั้งจริงๆ 

 

(Kenneth เป็นนักวาดที่อยากจะชาบูๆจริงๆ วาดหุ่นผู้หญิงได้น่ากินแล้ว หุ่นเจสันยิ่งน่ากินเข้าไปใหญ่ 

>////////////<)

 

 

 

คนที่ช่วยเจสันเอาไว้ก็คือ สตาร์ไฟร์น่ะเอง 

เห็นฉากใบไม้ปิดแล้ว แอบอยากเป่าให้ใบไม้นั่นหายไปซะจริงๆ ฮา

 

โคริบอกว่า ใบหน้านั่นช่างคุ้นเคย....

 

 

"ช่างคุ้นเคยนัก...." 

 

(จากตอนนี้จะได้รู้แล้วว่าความทรงจำของเธอยังไม่หายไปไหน จริงๆแล้วเธอยังจำเรื่องของดิ๊กได้ แต่เดาว่านั่นคงเป็นอดีตอันห่างไกล....ส่วนตัวเราชอบทั้งสตาร์และบาบาร่าในจำนวนสาวๆของดิ๊กทั้งหมด จนตอนนี้ก็ยังอดเศร้าไม่ได้ที่เธอกับดิ๊กนั้นก็เป็นเพียงอดีตไปแล้ว....เหมือนเคยอ่านเจอที่ไหนในเวอร์ชั่นก่อนรีบู๊ทว่า ความฝันสูงสุดของสตาร์ไฟร์ก็คือการได้แต่งงานกับดิ๊กนั่นเอง)

 

 

 

 

 

ฟื้นขึ้นมาก็มีถามหากางเกงในก่อนเลย   แต่ยังก่อน ขอเซอร์วิสแม่ยกไปก่อน ฮา พอเห็นสตาร์ละลายปืนได้เจเลยสงบลง จากนั้นสตาร์ก็ขอให้เจสันพักก่อน

 

ระหว่างนั้นเจสันก็มีฝันถึงอดีตตอนยังเป็นโรบิน มีทะเลาะกับดิ๊กด้วย

ตอนเจสันช่วงนั้นก็น่ารักจริงๆ...มีการแขวะดิ๊กด้วยว่าไม่จำเป็นต้องฟังนายสักหน่อย

" And besieds, Batman picked me... not you!"

แสดงความเป็นเจ้าของบรูซสุดๆเลยน้องเจ > <

 

 

 

 

พอเริ่มมีแรงฟื้นแล้วก็ตามหาสตาร์ไฟร์แล้วเจสันก็ได้พบกับที่ลับของสตาร์ไฟร์

 

 

 

จริงๆเป็นอีกซีนที่น่ารักจริงๆ ชอบที่เจบอกว่า "นี่ชั้นพูดมากไปหรือเปล่า"

 

ได้เห็นเจสันกลับมาสดใสแบบนี้ แถมท่าทีเหมือนเด็กๆแล้วก็น่ารักจริงๆค่ะ 

 

ท่าทางที่ดีใจเหมือนเวลาเด็กๆได้เห็นของเล่น

 

 

แต่แอบขำฉากนี้ 

สตาร์เริ่มต้นว่าต้องหาอะไรให้ใส่แล้ว อยู่ตั้งนานก็เพิ่งจะพูดถึงชุดกัน

 

(แต่จริงๆจะให้เจสันยืนเปลือยตลอดก็ไม่เกี่ยงนะคะ ฮาา > <)  

 

 

 

แต่พอเห็นชุดเท่านั้นล่ะ เจก็เริ่มหน้าเปลี่ยนสี

เพราะชุดนั่นมันเป็นของไนท์วิง แล้วความทรงจำเดิมก็กลับมา.....

 

 

 

"คุณทิ้งผมให้อยู่กับโจ๊กเกอร์....."

 

"คุณทำผมผิดหวังแบทแมน......"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

....................

 

 

อ่านถึงหน้านี้แล้วใจจะสลายแทนเจสัน.....ฮือออทั้งๆที่จะเหนี่ยวไกนั่นก็สามารถปลิดชีวิตบรูซได้แล้ว

แต่ยังไงส่วนลึกจากใจ เจสันก็คงใจอ่อนกับบรูซอยู่ดี"

 

 

 

 

 

อีกซีนที่สงสารสตาร์ไม่แพ้กัน

 

เรื่องความรักนี่ไม่ว่าใครต่อก็ใครก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน 

 

(แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมความทรงจำที่สุขสมของสตาร์ในเล่ม 3 ถึงเป็นตอนที่เป็นทาสมากกว่าจะกล่าวถึง

ตอนสมัยที่ยังอยู่กับดิ๊กนะ?)

 

แต่ทั้งนี้สตาร์ก็จำไม่ได้แล้วแม้กระทั่งชื่อของดิ๊ก (หรือหลังรีบู๊ทจะกล่าวถึงส่วนนี้ทีหลัง ว่าสตาร์ความทรงจำหายไปเพราะอะไรนั้นก็ต้องตามกันต่อไป)

 

 

ฉากนี้รอยยังเป็นอาร์เซนอลอยู่เลย...มีเรียกดิ๊กว่าบอสด้วย จะว่าไปก็เหมือนจะเปลี่ยนทีมจากแต่ก่อนเป็นดิ๊กมาเป็นเจเท่านั้นเอง....

 

เพราะชุดนี้สตาร์เป็นคนหยิบมาให้ ถึงได้เปลี่ยนจากที่ว่า ทำไมสัญลักษณ์ของเรดฮูดทีหลังนั้นจะเป็นค้างคาวแดงแทนจะเป็นหัวกระโหลกแดงนั่นเอง

 

 

หลังจากนั้นก็เป็นฉากที่เจเริ่มแฮปปี้กับชีวิตบนเกาะนี้ 

แล้วก็ค่อยๆเปิดใจคุยกับสตาร์แล้วเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟัง

(มีฉากจูบกันด้วย แต่ไม่ได้บอกว่าสตาร์กับเจสันนอนกันหรือเปล่า ฮา.....)

 

ชอบฉากนึงที่สตาร์พูดถึงว่า อดีตนั้นก็สำคัญแต่ว่า ณ ตอนนี้เราอยู่กันที่นี่...

 

 

 

 

 

 

สุดท้ายแอบชอบฉากนี้เป็นการส่วนตัวค่ะ 

 

แอบรู้สึกว่าทั้งดูอบอุ่นแล้วก็เศร้า.....

 

เพราะทั้งสองก็มีอดีตที่ยากจะลืมเลือนทั้งคู่

เลยอาจจะทำให้ทั้งสตาร์ไฟร์แล้วก็เจสันเลือกที่จะเปิดใจกันและกัน

 

 

 

ชอบที่เจบอกว่ามันเป็นความใกล้ชิดที่เหมือนกับจะเป็นความรัก

เพราะความรักของแต่ละคนนั้นมันก็มีทางเลือกหลากหลาย

 

 

สุดท้ายนี้ก็เป็นฉากที่รอยถูกจับ

แล้วเรื่องราวก็ย้อนกลับไปที่เล่ม 1 จนกระทั้งมาถึงเล่มก่อนปัจจุบันก็คือเล่ม 5 ค่ะ

 

 

 

 

ส่วนตัวแล้วชอบหัวนี้มากไม่แพ้ Batman and Robin กับ Batman ที่เนื้อเรื่องเข้มข้นสุดๆเลยค่ะ ^ ^

 

 

ชอบที่เขียนให้บุคคลิกของเจสันที่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น

เราชอบที่เจเลือกที่จะเริ่มปล่อยวางอดีตสักที 

เป็นก๊วนที่รวมเด็กๆที่มีปัญหามารวมกันได้น่าสนใจจริงๆ

อ่านแล้วชอบทั้งความสัมพันธ์ของเจสันกับสตาร์ไฟร์ 

 

 

แต่ตอนนี้เรื่องของรอยก็เป็นอีกประเด็นที่ตกไป ฮา จริงๆอยากจะให้เล่าถึงรอยมากขึ้นเหมือนกันนะคะ

เพราะก่อนหน้ารีบู๊ทเราว่าชีวิตของรอยเป็นอะไรที่

บัดซบสุดๆในบรรดาเหล่าเด็กๆที่ถูกทิ้งจริงๆ (ไหนจะเคยติดยา มีลูกแล้วสุดท้ายก็ลูกสาวตาย แถมยังต้องเสียแขนไปอีก....อ่านแล้วชีวิตของรอยอะไรจะน่าสงสารได้ขนาดนั้น)

 

จบการสปอย์สั้นๆแต่เพียงเท่านั้นก่อน

อาจจะมีแปลผิดพลั้งไปยังไงก็ชี้แจงกันได้นะคะ

 

ตอนนี้ชอบจักรวาล DC Comics หลังรีรันซ์จริงๆ ถึงแม้ว่าจะน่าเสียดายกับจักรวาลเก่าไป...แต่ก็

ดีใจที่ได้เห็นอะไรใหม่ๆนี้ค่ะ ^ ^

(อาจจะเพราะเราเพิ่งมาตามจักรวาล DCจริงจัง ช่วง Blackless Night ก็เลยไม่ค่อยคิดอะไรมากกับการรีบู๊ท) 

 

จริงๆนอกจากแบทแฟมิลี่เราก็ตามเกือบทุกหัวที่สนใจอยู่นะคะ  ฮาา แต่เพราะกร๊าวหัวนี้มากเลยอาจจะมาสครีมต่อแค่หัวของแบทแมนซะส่วนใหญ่

 

 

ส่วนตอนนี้ก็กำลังตื่นเต้นกับหัวของเล่ม 9 (ได้เห็นแบทเฟมิลี่กลับมารวมกันอีกครั้ง)

เหมือนเล่ม 9 นี้จะเป็นบทสรุปใหญ่ของซีรีย์แบทแมนเล่มหลักจริงๆค่ะ 

 

 

 

 

 

ช่วงนี้อาจจะมีมาเวิ่นเว้อ DC บ่อยหน่อยนะคะ

ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมชมกันค่ะ ^ ^